streszczenie: Badania polowe przeprowadzono w latach 1996-1999 na glebie kompleksu żytniego dobrego. Warzywa uprawiano na obiektach kontrolnych i nawadnianych. Zastosowane dawki wody wynosiły od 60 do 110 mm dla buraka ćwikłowego, 40-60 mm dla cebuli zwyczajnej, 80-120 mm dla kapusty głowiastej białej i 80-110 mm dla selera korzeniowego. Rezultaty przeprowadzonych badań i obliczeń wykazały, że deszczowanie zwiększało plony warzyw, przy czym otrzymane przyrosty zależały od uprawianego gatunku i przebiegu pogody w okresie wegetacji. Największe efekty plonotwórcze otrzymano nawadniając buraka ćwikłowego, którego plon zwiększył się o 42,5% w porównaniu do roślin nie nawadnianych. Nieco niższy, 34,3% istotny przyrost świeżej masy korzeni, uzyskano nawadniając seler. Nawadnianie kapusty spowodowało również wzrost plonu ogólnego i handlowego o 18,4% i 17,2%. Z ocenianych gatunków najsłabiej na nawadnianie zareagowała cebula, której plon pod wpływem tego zabiegu był o 10,2% większy w porównaniu do obiektów kontrolnych.