streszczenie: W latach 2003-2006, w Zakładzie Dydaktyczno-Doświadczalnym w Tomaszkowie, należącym do UWM w Olsztynie, prowadzono doświadczenie polowe z uprawą pszenicy ozimej odmiany Rysa, uprawianej po pszenicy ozimej, w którym badano efektywność stosowania różnych sposobów pielęgnacji roślin oraz nawożenia azotem. Doświadczenie realizowano metodą podbloków losowanych, w 4 powtórzeniach, na glebie brunatnej właściwej, zaliczonej do kompleksu pszennego dobrego. Czynnik pierwszy doświadczenia stanowiły sposoby pielęgnacji roślin (bronowanie, 2-krotne bronowanie, herbicyd, bronowanie+herbicyd). Drugim czynnikiem były sposoby pogłównego nawożenia azotem (135 kg N•ha-1): 70 kg N•ha-1 + 65 kg N•ha-1, 70 kg N•ha-1 + 25 kg N•ha-1 + 40 kg N•ha-1 oraz 70 kg N•ha-1 + 25 kg N•ha-1 (dolistnie) + 40 kg N•ha-1. Eksperyment polowy prowadzono w warunkach średniego zachwaszczenia pszenicy w pierwszym roku badań oraz dużego w drugim i trzecim. Chwastami dominującymi były: Viola arvensis, Capsella bursa-pastoris, Veronica arvensis, Stellaria media, Matricaria maritima subsp. inodora, Galium aparine. Najlepsze rezultaty odchwaszczania zapewniało stosowanie metody mechaniczno-chemicznej (bronowanie + herbicyd), średnio ok. 90%, a następnie tylko herbicydu (średnio ok. 82%). Bronowanie, jako zabieg odchwaszczający, było mało skuteczne, szczególnie stosowane jednorazowo (średnio ok. 32%). Sposób nawożenia azotem nie wywierał wpływu na skuteczność odchwaszczania pszenicy ozimej.